| محــــــــرم و دانشجویان افغانی مقیم پونا
|
|
|
محمد علم تلاش
ماه محرم یکی از حادثه بارترین و اسف بارترین ماه است ، که در روز دهم این ماه امام سوم شیعیان حسین ابن علی (ع) با جمعی از دوستان و همرزمان صادق و مخلص خود در سرزمین کربلا به شهادت می رسند. امروز نه تنها از دید شهادت رسیدن این امام و پیشوای با شهامت شیعیان و بزرگ مرد تاریخ ارزش معنوی پیدا کرده است، بلکه از زوایای مختلف میتوان این روز را و یا عاشورا را الگوی خوبی قلمداد کرد.
|
|
 |
 |
|
در مرحله ای نخست علت وقوع چنین واقعه ای عظیم وحادثه اندوهگین آنهم در سرزمین دروافتاده و خشک کربلا ؛ که از لحاظ شکل جغرافیایی و از نگاه استراتیژیکی جنگی و یا اقلیمی قابل تدبر و تأمل می باشد، میتوان در شگوفایی تمام انقلاب های آزادی خواهی مؤثر دانسته و در واقع نیرو دهنده معنوی آنها دانست. و از سوی دیگر اصل تشکل و ساختار بنیادی این انقلاب را به صورت عمیق مورد ارزیابی قرار داده ودید که چی کسانی و با چی مهارت های رزمی و غیری رزمی و با پالیسی های زرنگمندانه خودها این جنبش را هدایت می کنند و آنرا مرحله به مرحله به سعادت و پیروزی سوق می دهند.
در این انقلاب عشق ، صداقت ، شمشیر ، خون ، جان نثاری، مظلومیت ، شهامت ، شهادت، اسارت و بینوایی هر کدام ابعاد و ارکان مستحکم هستند که اساس این جنبش و بنیاد این نهضت عظیم را تشکیل می دهند و بر اساس چنین محور انقلاب عاشورا به پیروزی می رسد و تا هزاران سالهای دیگر جایگاه خودش را در بین اقشار وملت های آزاده حفظ خواهد کرد. پس ما می توانیم عاشورا را مکتب توصیف کنیم که در آن درس های حریت ، عشق و شهامت به وضوح و به مفهوم واقعی خود تشریح گردیده و عملا به کار گرفته شده اند. و امام حسین (ع) را مدیر مدبر این خط سبز و زینب (س) را ادامه دهنده این راه واین آرمان دانست که در حقیقت زینب(س) رسالت پیام رسانی و توجیه اهداف این نهضت را به خوبی به اتمام رسانید و بازمانده گان قربانیان این حادثه را به خوبی سرپرستی نمود.
در حقیقت عاشورا بهترین نقطه ای عطف است در تاریخ انسان ها ی آزاده که از آن می توان به عنوان بهترین الگوی آزاده گی و شهامت یاد کرد که گروه کوچک چند نفری امام حسین (ع) با جمع کثیری و یا گروه هزاران نفری دشمن با روحیه ای شکست ناپذیر و با دنیای از عشق و اشتیاق به مبارزه می روند و با شهادت خود و جانفشانی خود پیروزی ، استقلال و حریت را به ثمر رسانیده و به تمام بشریت درس آزاده گی می دهند.
از این رو است که دامنه ی این مکتب گسترش پیدا می کند و در نقاط مختلف جهان پیروان این امام و پیشوای شهید هر سال یادش را گرامی می دارند و با حلول ماه محرم عذادار می شوند و معمولا مراسم خاص عذاداری ، سخنرانی ، روضه خوانی ، نوحه سرایی و سینه زنی را در دهه اول این ماه ترتیب می دهند و بدینسو از محرم و از عاشورا تجلیل به عمل می آورند.
در کشور هندوستان در کنار سایر مذاهب ، مسلمانان زیادی در شهرهای مختلف زندگی می کنند و در این میان شیعیان نیز در گوشه و کنار های این مرزو بوم معیشت دارند که بیشتر در ماه محرم اشکارا می شوند و عاشقانه و آزادانه مراسم مذهبی خود را برپا می کنند. در شهر پونا جدا از مسلمانان شیعه هندی، شیعه های ازکشور ایران ، بحرین ، افغانستان ، عراق و بعضی کشورهای دیگر زندگی می کنند که اکثرا نسل جوان می باشند و برای ادامه تحصیل به این شهر آمده اند. با تمام مشکلات فراوان مسافرتی ، تحصیلی و تسهیلاتی این دانشجویان از اول محرم تا دوازدهم این ماه هر شب مراسم سوگواری را با شکوه بی نظیر و با علاقه فراوان برپا می کنند و زن و مرد در مجالس جداگانه شرکت می ورزند.
محصلین افغانی با بدون در نظر داشت مسائل مذهبی همه در کنار هم و به عنوان دانشجوی افغانی از محرم و عاشورا و انقلاب نواسه پیامبر گرامی اسلام (ص) استقبال گرمی می نمایند و با ترتیب دسته سینه زنی و نوحه خوانی در کنار برادران دانشجوی کشورهای دیگر و در زیر یک سقف جمع می شوند و خود را شریک در سوگواری سرور شهیدان حسین ابن علی (ع) می کنند. این نسل جوان و دانشجویان پرتلاش با رسم افغانی و عنعنوی خود با لباس های سیاه ، و با سوز و عشق؛ مشتاقانه هر شب نوحه سرایی نموده و سینه می زنند. امسال ما در جمع عذاداران عربی بحرینی ها پیوسته ایم و از همه زیباتر ما به دسته سینه زنی آنها شرکت می نمایم و با وجود مشکلات زبانی و نفهمیدن نوحه عربی با آنها به صورت کاملا مرتب و منظم سینه می زنیم و آنان نیز با علاقه فراوان در سینه زنی ما شرکت می کنند و با مشکلات همچینینی مارا همراهی می کنند.
جدا از مراسم سینه زنی و نوحه خوانی ، امسال اولین سالی بود که شاگردان افغانی ( دخترها و بچه ها) هرکدام به توان خود نذر دادند و در نتیجه ، شب تاسوعای حسینی بعد از ختم مراسم سوگواری و دعا ، ما از بقیه عذاداران حسینی دعوت نمودیم که در سر سفره ای افغانی ، که شامل برنج (پلو)، گوشت ، میوه و نوشابه بود جمع گردیده و در کنار همدیگر غذا صرف نماییم.
واقعا دست اندراکاران این پروگرام بسیار زحمت کشیده بودند و به وجه احسن از مهمانان و میزبانان که تقریبا به 500 نفر می رسیدند پذیرایی خوبی نمودند و امید واریم که این رسم سالهای درازی ادامه داشته باشد و محصلین سالهای بعد این طریقه نیکو را با شکوه تر وپررونق تر ادامه دهند. بی شک خداوند نذورات ما را مورد پذیریش خویش قرار خواهد داد و همه این دانشجویان جوان را از نعمت سلامت برخوردار نموده در امور تحصیلات شان موفق و راستگار خواهدکرد.
( اجرکـــم علی الله. )
|
|
